Γιατί οι Παλιοί Δάσκαλοι Προπονούνταν με Απλά Μέσα;
Μια εποχή πριν από τα γυμναστήρια
Σήμερα είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την προπόνηση χωρίς σύγχρονα γυμναστήρια, μηχανήματα, ελεύθερα βάρη, εξειδικευμένο εξοπλισμό και αθλητική επιστήμη.
Όμως οι μεγάλοι δάσκαλοι των πολεμικών τεχνών του παρελθόντος δεν είχαν πρόσβαση σε τίποτα από αυτά.
Οι περισσότεροι εκπαιδεύονταν σε μικρές αυλές, σε χωράφια, σε απλά dojo ή ακόμη και σε ανοιχτούς χώρους. Παρ' όλα αυτά ανέπτυξαν εξαιρετική δύναμη, αντοχή και τεχνική.
Το μυστικό τους δεν βρισκόταν σε πολύπλοκα μηχανήματα αλλά στη δημιουργική χρήση απλών εργαλείων και στην αφοσίωση στην προπόνηση.
Η ανάγκη γεννά την εφευρετικότητα
Στην Οκινάουα, στην Κίνα, στην Ιαπωνία αλλά και σε πολλές άλλες περιοχές του κόσμου, οι πολεμικές τέχνες αναπτύχθηκαν σε εποχές όπου δεν υπήρχαν οργανωμένα αθλητικά κέντρα.
Οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ό,τι ήταν διαθέσιμο.
Πέτρες, ξύλα, σχοινιά, δοχεία με άμμο, βαρέλια, γεωργικά εργαλεία και καθημερινά αντικείμενα μετατρέπονταν σε μέσα εκγύμνασης.
Για τους παλιούς δασκάλους δεν είχε σημασία η εμφάνιση του εξοπλισμού. Σημασία είχε το αποτέλεσμα.
Το Makiwara – Το πιο γνωστό εργαλείο του καράτε
Ίσως το πιο διάσημο παραδοσιακό εργαλείο προπόνησης είναι το makiwara.
Πρόκειται για έναν εύκαμπτο ξύλινο στύλο με επένδυση στο επάνω μέρος, πάνω στον οποίο ο ασκούμενος εκτελούσε χιλιάδες επαναλήψεις χτυπημάτων.
Το makiwara δεν χρησιμοποιούνταν απλώς για να σκληρύνουν οι γροθιές.
Βοηθούσε στην ανάπτυξη σωστής ευθυγράμμισης του σώματος, ισορροπίας, μεταφοράς δύναμης και τεχνικής ακρίβειας.
Για πολλές γενιές karateka αποτέλεσε βασικό κομμάτι της καθημερινής προπόνησης.
Οι πέτρες και τα παραδοσιακά βάρη της Οκινάουα
Οι παλιοί δάσκαλοι χρησιμοποιούσαν διάφορα αυτοσχέδια βάρη.
Τα περίφημα nigiri game ήταν πήλινα δοχεία γεμάτα άμμο ή πέτρες που χρησιμοποιούνταν για την ενδυνάμωση της λαβής, των ώμων και ολόκληρου του σώματος.
Υπήρχαν επίσης πέτρινα βάρη, μεταλλικές ράβδοι και ξύλινα όργανα που κατασκευάζονταν συχνά από τους ίδιους τους ασκούμενους.
Η προπόνηση αυτή δεν στόχευε στη μυϊκή εμφάνιση αλλά στη λειτουργική δύναμη.
Η Κίνα και τα αυτοσχέδια μέσα εκγύμνασης
Οι παραδοσιακές σχολές Kung Fu ακολουθούσαν παρόμοια φιλοσοφία.
Σάκοι γεμάτοι άμμο, πέτρες, ξύλινα ομοιώματα, βαριά όπλα προπόνησης και αυτοσχέδιες κατασκευές χρησιμοποιούνταν καθημερινά.
Το γνωστό ξύλινο ομοίωμα του Wing Chun αποτελεί ίσως το πιο διάσημο παράδειγμα.
Σκοπός του δεν ήταν μόνο η ενδυνάμωση αλλά και η ανάπτυξη ακρίβειας, συντονισμού και σωστής απόστασης.
Η καθημερινή εργασία ως μέρος της προπόνησης
Ένας ακόμη λόγος που οι παλιοί δάσκαλοι δεν χρειάζονταν σύγχρονα γυμναστήρια ήταν η ίδια η ζωή τους.
Πολλοί εργάζονταν σε αγροτικές ή χειρωνακτικές εργασίες.
Η μεταφορά φορτίων, η καλλιέργεια της γης, η ξυλεία, η αλιεία και άλλες δραστηριότητες παρείχαν φυσική άσκηση που σήμερα θα θεωρούνταν πρόγραμμα ενδυνάμωσης.
Η γραμμή ανάμεσα στην εργασία και την προπόνηση ήταν συχνά πολύ πιο μικρή από ό,τι σήμερα.
Η φιλοσοφία της λειτουργικής δύναμης
Οι παλιοί δάσκαλοι ενδιαφέρονταν κυρίως για το αν η δύναμή τους μπορούσε να εφαρμοστεί στην πράξη.
Δεν υπήρχε ενδιαφέρον για αριθμούς, μετρήσεις ή εντυπωσιακή μυϊκή ανάπτυξη.
Η δύναμη έπρεπε να υποστηρίζει τις τεχνικές, την ισορροπία, την αντοχή και την αποτελεσματικότητα της κίνησης.
Αυτή η φιλοσοφία εξηγεί γιατί πολλοί ιστορικοί δάσκαλοι έδειχναν σωματικά απλοί, ενώ στην πραγματικότητα διέθεταν εξαιρετικές φυσικές ικανότητες.
Η άνοδος των σύγχρονων μεθόδων προπόνησης
Κατά τον 20ό αιώνα η αθλητική επιστήμη άλλαξε ριζικά την προετοιμασία των αθλητών.
Η προπόνηση με βάρη, η εργοφυσιολογία, η διατροφή και η αποκατάσταση προσέφεραν νέες δυνατότητες.
Οι πολεμικές τέχνες επηρεάστηκαν αναπόφευκτα από αυτές τις εξελίξεις.
Σήμερα πολλοί αθλητές συνδυάζουν παραδοσιακή τεχνική προπόνηση με σύγχρονα προγράμματα φυσικής κατάστασης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι παλιές μέθοδοι ήταν λανθασμένες. Απλώς εξυπηρετούσαν διαφορετικές ανάγκες και αναπτύχθηκαν σε διαφορετικές εποχές.
Τι μπορούμε να μάθουμε σήμερα από τους παλιούς δασκάλους;
Ίσως το σημαντικότερο μάθημα δεν αφορά τα ίδια τα εργαλεία.
Οι παλιοί δάσκαλοι μας υπενθυμίζουν ότι η πρόοδος δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον εξοπλισμό.
Η συνέπεια, η υπομονή, η επανάληψη και η σωστή καθοδήγηση παραμένουν σημαντικότερα από οποιοδήποτε μηχάνημα.
Ένα απλό makiwara, ένα ζευγάρι παραδοσιακά βάρη ή ακόμη και το βάρος του ίδιου του σώματος μπορούν να αποτελέσουν αποτελεσματικά μέσα προπόνησης όταν χρησιμοποιούνται σωστά.
Η Κληρονομιά της Απλότητας
Οι παλιοί δάσκαλοι δεν προπονούνταν με απλά μέσα επειδή ακολουθούσαν κάποια ρομαντική παράδοση.
Τα χρησιμοποιούσαν επειδή αυτά είχαν στη διάθεσή τους.
Μέσα από αυτή την ανάγκη δημιούργησαν μεθόδους που διαμόρφωσαν ολόκληρες γενιές ασκούμενων και επηρέασαν την ιστορία των πολεμικών τεχνών.
Η τεχνολογία μπορεί να έχει αλλάξει, όμως η βασική αρχή παραμένει ίδια: η αξία της προπόνησης βρίσκεται περισσότερο στον άνθρωπο που προπονείται παρά στον εξοπλισμό που χρησιμοποιεί.
Patrick McCarthy – Ancient Okinawan Martial Arts
Mark Bishop – Okinawan Karate: Teachers, Styles and Secret Techniques
Taira Shinken – Ryukyu Kobudo Taikan
George Mattson – The Way of Karate
Meir Shahar – The Shaolin Monastery
Journal of Asian Martial Arts
0 Σχόλια