Όταν γίνεται συζήτηση για την αυτοάμυνα, τις πολεμικές τέχνες ή την προστασία από μια επίθεση, ακούγονται συχνά απόψεις που απέχουν αρκετά από την πραγματικότητα. Άλλοι πιστεύουν ότι ο πολίτης δεν έχει σχεδόν κανένα δικαίωμα να αμυνθεί. Άλλοι θεωρούν ότι από τη στιγμή που δέχθηκαν επίθεση μπορούν να χρησιμοποιήσουν όση βία θέλουν χωρίς συνέπειες.
Η αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα δύο άκρα.
Η ελληνική νομοθεσία αναγνωρίζει το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να προστατεύσει τον εαυτό του ή άλλον άνθρωπο από μια άδικη και παρούσα επίθεση. Ταυτόχρονα όμως θέτει συγκεκριμένα όρια. Η άμυνα προστατεύεται από τον νόμο. Η εκδίκηση όχι.
Το θέμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον για όσους ασχολούνται με πολεμικές τέχνες, πυγμαχία, kickboxing, judo, Brazilian Jiu-Jitsu, krav maga ή άλλα συστήματα αυτοπροστασίας. Η γνώση μάχης μπορεί να σώσει ζωές. Μπορεί όμως και να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα όταν χρησιμοποιηθεί χωρίς έλεγχο.
Γιατί Υπάρχει Τόση Σύγχυση γύρω από τη Νόμιμη Άμυνα
Ένας από τους βασικούς λόγους είναι ο κινηματογράφος, οι τηλεοπτικές σειρές και τα βίντεο του διαδικτύου.
Σε πολλές ταινίες ο ήρωας δέχεται επίθεση, εξουδετερώνει τον αντίπαλο και συνεχίζει να τον χτυπά μέχρι να τον καταστρέψει ολοκληρωτικά. Το κοινό χειροκροτεί και η ιστορία τελειώνει εκεί.
Στην πραγματική ζωή όμως τα πράγματα δεν λειτουργούν έτσι.
Το δικαστήριο δεν εξετάζει ποιος ήταν ο «καλός» και ποιος ο «κακός» της ιστορίας. Εξετάζει τι ακριβώς συνέβη, ποιος έκανε τι, ποια ήταν η απειλή και αν η αντίδραση ήταν αναγκαία και ανάλογη.
Αυτό είναι το σημείο που πολλοί αγνοούν.
Η νόμιμη άμυνα δεν είναι μια γενική άδεια χρήσης βίας. Είναι ένα δικαίωμα που υπάρχει για να σταματήσει μια άδικη επίθεση.
Τι Είναι η Νόμιμη Άμυνα σύμφωνα με τον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα
Ο ελληνικός Ποινικός Κώδικας προβλέπει ότι δεν είναι άδικη η πράξη που τελείται σε κατάσταση άμυνας.
Με απλά λόγια, ο νόμος αναγνωρίζει ότι ένας άνθρωπος δεν είναι υποχρεωμένος να παραμείνει παθητικός όταν δέχεται επίθεση.
Για να υπάρξει όμως νόμιμη άμυνα πρέπει να συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Πρέπει να υπάρχει πραγματική επίθεση.
Η επίθεση πρέπει να είναι άδικη.
Η επίθεση πρέπει να είναι παρούσα και όχι υποθετική ή μελλοντική.
Η αντίδραση πρέπει να είναι αναγκαία για την απόκρουση της επίθεσης.
Το αναγκαίο μέτρο της άμυνας κρίνεται από την επικινδυνότητα της επίθεσης, το είδος της προσβολής που απειλείται, τον τρόπο, την ένταση της επίθεσης και τις υπόλοιπες περιστάσεις.
Εάν λείπει κάποιο από αυτά τα στοιχεία, η κατάσταση γίνεται πολύ πιο περίπλοκη.
Πότε Ξεκινά και Πότε Τελειώνει η Άμυνα
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο ολόκληρου του θέματος.
Η άμυνα αρχίζει όταν υπάρχει πραγματικός και άμεσος κίνδυνος.
Δεν αρχίζει επειδή κάποιος σε έβρισε πριν από μία ώρα.
Δεν αρχίζει επειδή κάποιος σε απείλησε χθες.
Δεν αρχίζει επειδή πιστεύεις ότι ίσως σε χτυπήσει κάποια στιγμή.
Η άμυνα συνδέεται με μια πραγματική και παρούσα επίθεση.
Το ίδιο σημαντικό όμως είναι το πότε τελειώνει.
Η άμυνα τελειώνει όταν τελειώνει η ανάγκη για άμυνα.
Εάν ο επιτιθέμενος σταματήσει την επίθεση, τραπεί σε φυγή ή πάψει να αποτελεί απειλή, τότε παύει και η ανάγκη άμυνας.
Από εκείνο το σημείο και μετά τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν νομικά πολύ γρήγορα.
Τι Συμβαίνει Αν Κάποιος Μπει Μέσα στο Σπίτι Σου;
Ίσως η πιο συνηθισμένη παρανόηση γύρω από τη νόμιμη άμυνα αφορά την παράνομη είσοδο σε κατοικία. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι από τη στιγμή που ένας διαρρήκτης ή εισβολέας περάσει την πόρτα του σπιτιού τους, έχουν δικαίωμα να κάνουν οτιδήποτε χωρίς νομικές συνέπειες.
Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.
Η παράνομη είσοδος σε μια κατοικία είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό γεγονός. Όταν ένας άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι άγνωστος βρίσκεται μέσα στο σπίτι του, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας, είναι φυσιολογικό να αισθανθεί φόβο, πανικό και ανησυχία για την ασφάλεια τη δική του και της οικογένειάς του. Ο νόμος αναγνωρίζει ότι σε τέτοιες στιγμές οι αποφάσεις λαμβάνονται συχνά μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα και υπό μεγάλη ψυχολογική πίεση.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι καταργούνται όλα τα όρια της νόμιμης άμυνας.
Κάθε περιστατικό εξετάζεται ξεχωριστά. Σημασία έχει αν υπήρχε πραγματική απειλή, αν ο εισβολέας επιτέθηκε ή δημιούργησε βάσιμο φόβο για επικείμενη επίθεση, αν ήταν οπλισμένος, αν υπήρχαν περισσότερα άτομα και ποιες ήταν οι συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη τη στιγμή.
Το δικαστήριο δεν εξετάζει μόνο το γεγονός ότι κάποιος μπήκε παράνομα σε μια κατοικία. Εξετάζει επίσης τι συνέβη αμέσως μετά, πώς αντέδρασε ο ένοικος και αν οι ενέργειές του συνδέονταν με την ανάγκη αντιμετώπισης μιας πραγματικής και παρούσας απειλής.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι η άμυνα δικαιολογείται όσο διαρκεί ο κίνδυνος. Εάν ο κίνδυνος παύσει, παύει και η ανάγκη για άμυνα. Για τον λόγο αυτό οι πραγματικές συνθήκες κάθε περιστατικού είναι καθοριστικές και δεν υπάρχουν απλές απαντήσεις που να καλύπτουν όλες τις περιπτώσεις.
Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους που κυκλοφορούν είναι η φράση «αν μπει κάποιος στο σπίτι μου, μπορώ να κάνω ό,τι θέλω». Η πραγματικότητα είναι ότι η ελληνική νομοθεσία αναγνωρίζει το δικαίωμα του πολίτη να προστατεύσει τον εαυτό του, την οικογένειά του και την κατοικία του, αλλά κάθε υπόθεση αξιολογείται με βάση τα συγκεκριμένα γεγονότα και τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη τη στιγμή.
Η Διαφορά Ανάμεσα στην Άμυνα και στην Εκδίκηση
Πολλοί άνθρωποι συγχέουν αυτές τις δύο έννοιες.
Η άμυνα έχει σκοπό να σταματήσει τον κίνδυνο.
Η εκδίκηση έχει σκοπό να τιμωρήσει τον δράστη.
Ο νόμος προστατεύει την πρώτη και όχι τη δεύτερη.
Εάν κάποιος σου επιτεθεί και εσύ αντιδράσεις για να προστατεύσεις τον εαυτό σου, αυτό είναι το πλαίσιο της άμυνας.
Εάν όμως η επίθεση έχει τελειώσει και συνεχίσεις να ασκείς βία επειδή είσαι θυμωμένος, φοβισμένος ή θέλεις να «του δώσεις ένα μάθημα», τότε αρχίζεις να απομακρύνεσαι από το πλαίσιο της νόμιμης άμυνας.
Αυτή η λεπτή γραμμή είναι συχνά καθοριστική στις δικαστικές αίθουσες.
Τι Είναι η Υπέρβαση της Άμυνας
Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει και την έννοια της υπέρβασης της άμυνας.
Αυτό συμβαίνει όταν κάποιος ξεπερνά τα όρια που δικαιολογούνται από τις περιστάσεις.
Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.
Το δικαστήριο εξετάζει την ένταση της επίθεσης, τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν, τον αριθμό των εμπλεκομένων, τη σωματική κατάσταση των προσώπων, τον χώρο όπου συνέβη το περιστατικό και δεκάδες άλλες παραμέτρους.
Δεν υπάρχουν μαθηματικοί κανόνες.
Υπάρχει όμως μια βασική αρχή.
Η αντίδραση πρέπει να συνδέεται με την ανάγκη προστασίας και όχι με την επιθυμία τιμωρίας.
Όποιος υπερβαίνει τα όρια της άμυνας μπορεί να τιμωρηθεί. Αν η υπέρβαση έγινε με πρόθεση, προβλέπεται ελαττωμένη ποινή. Αν έγινε από αμέλεια, εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις για την αμέλεια. Ο νόμος προβλέπει επίσης ότι η υπέρβαση μένει ατιμώρητη όταν οφείλεται στον φόβο ή την ταραχή που προκάλεσε η επίθεση.
Αυτό δείχνει ότι ο νόμος προσπαθεί να δει την πραγματικότητα της ανθρώπινης αντίδρασης. Δεν αντιμετωπίζει κάθε περιστατικό σαν ψυχρό μαθηματικό πρόβλημα. Εξετάζει όμως αν υπήρχε πραγματική ανάγκη άμυνας και αν η αντίδραση έμεινε μέσα στα όρια που δικαιολογούσαν οι περιστάσεις.
Ο Ρόλος του Φόβου και της Ταραχής
Οι άνθρωποι δεν λειτουργούν σαν μηχανές.
Ένας πολίτης που δέχεται ξαφνική επίθεση μπορεί να πανικοβληθεί.
Μπορεί να φοβηθεί.
Μπορεί να βρεθεί σε κατάσταση έντονης ψυχολογικής φόρτισης.
Ο νόμος αναγνωρίζει αυτή την πραγματικότητα.
Γι' αυτό και η έννοια της υπέρβασης της άμυνας συνδέεται σε ορισμένες περιπτώσεις με τον φόβο ή την ταραχή που προκάλεσε η επίθεση.
Η ανθρώπινη ψυχολογία αποτελεί μέρος της πραγματικότητας που εξετάζεται. Άλλο είναι μια ψύχραιμη, υπολογισμένη πράξη εκδίκησης και άλλο μια αντίδραση μέσα σε πραγματικό πανικό, όταν ο άνθρωπος πιστεύει ότι κινδυνεύει άμεσα.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε υπερβολική αντίδραση δικαιολογείται αυτόματα. Σημαίνει ότι το δικαστήριο εξετάζει συνολικά τις συνθήκες, την επίθεση, τον φόβο, την ταραχή και τη συμπεριφορά του αμυνόμενου.
Οι Πολεμικές Τέχνες στο Δικαστήριο: Πλεονέκτημα, Μειονέκτημα ή Μύθος;
Ένας από τους πιο διαδεδομένους μύθους είναι ότι η μαύρη ζώνη ή η ενασχόληση με τις πολεμικές τέχνες αφαιρεί το δικαίωμα της νόμιμης άμυνας.
Αυτό δεν ισχύει.
Ο καρατέκα, ο πυγμάχος, ο judoka, ο αθλητής του kickboxing ή του Brazilian Jiu-Jitsu έχουν ακριβώς το ίδιο δικαίωμα άμυνας με κάθε άλλον πολίτη.
Δεν υπάρχει ειδικός νόμος που να λέει ότι οι ασκούμενοι στις πολεμικές τέχνες τιμωρούνται αυστηρότερα μόνο και μόνο επειδή προπονούνται.
Ωστόσο υπάρχει μια πραγματικότητα που συχνά συζητείται στις δικαστικές αίθουσες.
Η εκπαίδευση, η εμπειρία και οι δεξιότητες ενός ανθρώπου μπορεί να συνεκτιμηθούν μαζί με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία μιας υπόθεσης.
Εάν ένας εκπαιδευμένος αθλητής συνεχίσει να χτυπά κάποιον που έχει πάψει να αποτελεί απειλή, η εκπαίδευσή του μπορεί να θεωρηθεί ότι του έδινε μεγαλύτερη δυνατότητα ελέγχου των πράξεών του.
Από την άλλη πλευρά, εάν ένας ασκούμενος δείξει ψυχραιμία, αυτοσυγκράτηση και σταματήσει αμέσως μόλις σταματήσει ο κίνδυνος, η συμπεριφορά αυτή μπορεί να αναδείξει υπευθυνότητα και έλεγχο.
Το δικαστήριο δεν κρίνει τη ζώνη που φορά κάποιος στη σχολή του.
Κρίνει τη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια του περιστατικού.
Αυτό είναι κρίσιμο για όσους προπονούνται. Η γνώση πολεμικών τεχνών δεν είναι αυτόματα ούτε μειονέκτημα ούτε πλεονέκτημα. Μπορεί όμως να αποκτήσει σημασία μέσα στο σύνολο των πραγματικών περιστατικών.
Αν κάποιος ξέρει να χτυπά, να ελέγχει το σώμα του, να ρίχνει έναν άνθρωπο κάτω ή να περιορίζει έναν αντίπαλο, τότε είναι λογικό να εξεταστεί και το πώς χρησιμοποίησε αυτή τη γνώση.
Τη χρησιμοποίησε για να σταματήσει τον κίνδυνο;
Ή τη χρησιμοποίησε για να τιμωρήσει, να εκδικηθεί ή να επιβληθεί;
Εδώ βρίσκεται η ουσία.
Οι πολεμικές τέχνες μπορούν να λειτουργήσουν εις βάρος ενός ανθρώπου όταν δείχνουν υπερβολή, απώλεια ελέγχου και χρήση γνώσης πέρα από την ανάγκη άμυνας.
Μπορούν όμως να λειτουργήσουν και υπέρ του όταν δείχνουν αυτοσυγκράτηση, έλεγχο, ψυχραιμία και περιορισμένη χρήση δύναμης μόνο όσο χρειάστηκε για να σταματήσει η απειλή.
Η Υπαίτια Κατάσταση Άμυνας
Υπάρχει και ένα ακόμη σημείο που συχνά αγνοείται.
Ο νόμος δεν προστατεύει εκείνον που προκαλεί επίτηδες μια επίθεση για να χρησιμοποιήσει μετά την άμυνα ως πρόσχημα.
Με απλά λόγια, δεν μπορεί κάποιος να στήσει μια σύγκρουση, να προκαλέσει τον άλλον, να επιδιώξει το επεισόδιο και μετά να ισχυριστεί εύκολα ότι «αμύνθηκε».
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε καβγάδες του δρόμου, σε επεισόδια έξω από μαγαζιά, σε λεκτικές αντιπαραθέσεις που κλιμακώνονται και σε περιπτώσεις όπου κάποιος ψάχνει αφορμή για να χτυπήσει.
Η άμυνα είναι δικαίωμα προστασίας.
Δεν είναι πρόσχημα για επίθεση.
Οι Μεγαλύτεροι Μύθοι για τη Νόμιμη Άμυνα
Ένας από τους πιο συνηθισμένους μύθους είναι ότι όποιος δέχεται το πρώτο χτύπημα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει.
Άλλος μύθος είναι ότι η αυτοάμυνα επιτρέπει την τιμωρία του επιτιθέμενου.
Εξίσου διαδεδομένη είναι η άποψη ότι οι πολεμικές τέχνες αποτελούν από μόνες τους επιβαρυντικό στοιχείο.
Καμία από αυτές τις αντιλήψεις δεν αποδίδει σωστά την πραγματικότητα.
Η κάθε υπόθεση εξετάζεται ξεχωριστά.
Οι περιστάσεις είναι πάντοτε καθοριστικές.
Ο μύθος «αν με χτυπήσει πρώτος, μπορώ να τον διαλύσω» είναι επικίνδυνος. Το πρώτο χτύπημα μπορεί να δημιουργήσει δικαίωμα άμυνας, αλλά δεν δίνει δικαίωμα απεριόριστης βίας.
Ο μύθος «αν μπει στο σπίτι μου, μπορώ να κάνω ό,τι θέλω» είναι επίσης επικίνδυνος. Η εισβολή σε κατοικία είναι σοβαρότατο γεγονός, αλλά και πάλι εξετάζονται οι συνθήκες, η απειλή και η αναγκαιότητα της αντίδρασης.
Ο μύθος «αν έχω μαύρη ζώνη, θα καταδικαστώ σίγουρα» είναι υπερβολή. Η γνώση πολεμικών τεχνών δεν αφαιρεί το δικαίωμα άμυνας.
Ο μύθος «αν ξέρω πολεμικές τέχνες, είμαι πάντα δικαιολογημένος γιατί ξέρω τι κάνω» είναι επίσης λάθος. Ακριβώς επειδή κάποιος ξέρει τι κάνει, μπορεί να αξιολογηθεί αυστηρότερα η απώλεια ελέγχου ή η συνέχιση της βίας μετά το τέλος της απειλής.
Η πραγματικότητα είναι πιο απλή και πιο αυστηρή ταυτόχρονα.
Η άμυνα υπάρχει για να σταματήσει τον κίνδυνο.
Όχι για να νικήσεις έναν καβγά.
Όχι για να αποδείξεις ότι είσαι δυνατός.
Όχι για να τιμωρήσεις τον άλλον.
Όταν η Θεωρία Συναντά την Πραγματικότητα
Στην πράξη, τα περιστατικά δεν είναι πάντα καθαρά και απλά.
Ένα σπρώξιμο σε ένα μπαρ μπορεί να είναι ασήμαντο ή μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματική επίθεση.
Μια λεκτική απειλή μπορεί να είναι απλή προσβολή ή μπορεί να συνοδεύεται από άμεση κίνηση επίθεσης.
Μια ληστεία στον δρόμο μπορεί να γίνει με απειλή, με σωματική βία ή με όπλο.
Μια εισβολή σε κατοικία μπορεί να γίνει από έναν άοπλο διαρρήκτη που προσπαθεί να φύγει ή από περισσότερους δράστες που κινούνται απειλητικά προς τους ενοίκους.
Μια επίθεση σε χώρο στάθμευσης μπορεί να περιλαμβάνει αιφνιδιασμό, σκοτάδι, απομόνωση και φόβο για σοβαρή βλάβη.
Για αυτό δεν μπορεί να υπάρξει μία απάντηση για όλες τις περιπτώσεις.
Το ερώτημα είναι πάντα συγκεκριμένο.
Τι απειλή υπήρχε;
Πότε άρχισε;
Πότε τελείωσε;
Πώς αντέδρασε ο αμυνόμενος;
Υπήρχε άλλος τρόπος να σταματήσει ο κίνδυνος;
Σταμάτησε η χρήση βίας όταν σταμάτησε η απειλή;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια πράξη νόμιμης άμυνας και σε μια πράξη που μπορεί να θεωρηθεί υπέρβαση.
Τι Διδάσκουν οι Σοβαρές Πολεμικές Τέχνες
Παρά τα στερεότυπα, οι σοβαρές πολεμικές τέχνες δεν διδάσκουν εκδίκηση.
Οι περισσότεροι αξιόλογοι δάσκαλοι διδάσκουν αυτοέλεγχο, πειθαρχία, υπευθυνότητα και αποφυγή της βίας όταν αυτή μπορεί να αποφευχθεί.
Η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στην ικανότητα να τραυματίσεις κάποιον.
Βρίσκεται στην ικανότητα να ελέγξεις τον εαυτό σου σε μια στιγμή έντασης.
Η αυτοσυγκράτηση είναι συχνά πολύ πιο δύσκολη από το ίδιο το χτύπημα.
Αυτό είναι κάτι που πρέπει να τονίζεται περισσότερο στις σχολές πολεμικών τεχνών και αυτοάμυνας.
Η εκπαίδευση δεν πρέπει να δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι ο ασκούμενος έχει περισσότερα δικαιώματα απέναντι στον νόμο.
Πρέπει να δημιουργεί μεγαλύτερη ευθύνη.
Όσο περισσότερο γνωρίζει κάποιος, τόσο περισσότερο πρέπει να καταλαβαίνει πότε να σταματά.
Τι Συμβαίνει Μετά από Ένα Περιστατικό Αυτοάμυνας
Σε μια πραγματική υπόθεση δεν εξετάζεται μόνο τι έγινε κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.
Εξετάζονται επίσης οι καταθέσεις, οι μάρτυρες, οι ιατρικές γνωματεύσεις, τα βίντεο από κάμερες ασφαλείας και κάθε διαθέσιμο αποδεικτικό στοιχείο.
Γι' αυτό είναι λάθος να πιστεύει κάποιος ότι μια υπόθεση αυτοάμυνας είναι πάντα απλή ή αυτονόητη.
Οι λεπτομέρειες συχνά παίζουν καθοριστικό ρόλο.
Μετά από ένα σοβαρό περιστατικό, η ψυχραιμία παραμένει σημαντική. Η ειδοποίηση των αρχών, η αναζήτηση ιατρικής βοήθειας όταν υπάρχει τραυματισμός, η ύπαρξη μαρτύρων και η ακριβής περιγραφή των πραγματικών γεγονότων μπορεί να έχουν μεγάλη σημασία.
Δεν χρειάζονται υπερβολές.
Δεν χρειάζεται κάποιος να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ήρωα.
Χρειάζεται να πει την αλήθεια για το τι συνέβη, ποια απειλή αντιμετώπισε και γιατί αντέδρασε όπως αντέδρασε.
Η αλήθεια των περιστατικών είναι συχνά πιο σημαντική από τις μεγάλες κουβέντες.
Η Ουσία της Πραγματικής Αυτοπροστασίας
Στον χώρο των πολεμικών τεχνών ακούγεται συχνά η λέξη «νίκη».
Στην πραγματική ζωή όμως η σημαντικότερη νίκη είναι διαφορετική.
Να επιστρέψεις ασφαλής στο σπίτι σου.
Να προστατεύσεις τον εαυτό σου ή τους ανθρώπους που αγαπάς.
Να σταματήσεις έναν πραγματικό κίνδυνο.
Και να μη μετατραπείς από θύμα μιας επίθεσης σε κατηγορούμενο εξαιτίας ενεργειών που ξεπέρασαν τα όρια της αναγκαίας άμυνας.
Η νόμιμη άμυνα αποτελεί δικαίωμα κάθε πολίτη. Η υπευθυνότητα όμως στη χρήση αυτού του δικαιώματος είναι εξίσου σημαντική. Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μάθημα που μπορεί να προσφέρει τόσο η νομοθεσία όσο και οι πραγματικές πολεμικές τέχνες.
Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν πολλοί άνθρωποι είναι να πιστεύουν ότι η αυτοάμυνα έχει σκοπό να νικήσουν έναν αντίπαλο.
Στην πραγματικότητα, σκοπός της αυτοπροστασίας είναι να επιβιώσεις από μια επικίνδυνη κατάσταση, να προστατεύσεις τη ζωή και την υγεία σου και να επιστρέψεις ασφαλής στο σπίτι σου.
Η σύγκρουση τελειώνει όταν σταματήσει ο κίνδυνος.
Από εκεί και πέρα αρχίζει η ευθύνη των πράξεών μας.
Σημείωση
Το άρθρο βασίζεται στις γενικές διατάξεις των άρθρων 22, 23 και 24 του Ελληνικού Ποινικού Κώδικα και σε σχετική νομική ανάλυση. Κάθε πραγματικό περιστατικό αξιολογείται ξεχωριστά από τις αρμόδιες αρχές και τα δικαστήρια με βάση τα συγκεκριμένα γεγονότα, τις ιδιαίτερες συνθήκες και τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία.
Ποινικός Κώδικας – Άρθρο 22 – Άμυνα, Lawspot
Ποινικός Κώδικας – Άρθρο 23 – Υπέρβαση της άμυνας, Lawspot
Ποινικός Κώδικας – Άρθρο 24 – Υπαίτια κατάσταση άμυνας, Lawspot
Νόμος 4619/2019 – Ποινικός Κώδικας, ΦΕΚ Α΄ 95/11.06.2019
VLC Law Firm – Η Άμυνα ως Λόγος Άρσης του Αδίκου
Άρειος Πάγος – Νομολογία σχετική με άμυνα και υπέρβαση άμυνας
0 Σχόλια